http://dspace.yildiz.edu.tr/xmlui/handle/1/113 2026-05-02T01:48:29Z 2026-05-02T01:48:29Z Yılmaz-Genç, Ayfer http://dspace.yildiz.edu.tr/xmlui/handle/1/12751 2022-03-30T07:42:42Z 2017-01-01T00:00:00Z

Siyasal kriz ve polis: I. Milliyetçi Cephe Hükumeti Polis Teşkilatı üzerine bir mikro çalışma Yılmaz-Genç, Ayfer Bu tez çalışmasının odak noktasını Türk polis teşkilatı oluşturmaktadır. Hegemonik siyasal aktör olarak ordu ile ilgilenen siyaset bilimciler tarafından gözden kaçırılan polis teşkilatı, bu çalışma vesilesiyle, ordunun öncelikli konumunu tersine çevirmek suretiyle araştırmanın merkezine yerleştirilmek istenmektedir. Bu gayeden yola çıkarak Türk polis teşkilatı, 31 Mart 1975-22 Haziran 1977 tarihleri arasında iktidarı elinde bulunduran I. Milliyetçi Cephe Hükumeti çatısı altında incelenmektedir. Polis ne siyasal iktidarın elinde bir araç ne de toplumun hizmetinde nesnel bir aktör olarak analiz edilmelidir. Araçsalcı ve liberal teoriler yerine bu çalışmada devlet-toplum ilişkiselliğini merkezine alan bir dinamik yaklaşım önerilmektedir. Böylesine bir yaklaşım tarihsel bir arka planda gerçekleştirilecek polis analizini gerekli kılmaktadır. İşte kriz, kalkışma ve devrim dönemleri polis çalışmaları için elverişli tarihsel dönemler olarak belirirler ve bu dönemlerde polisin karmaşık doğası ile devlet ve toplum ile ilişkileri daha da görünür hale gelir. 1970’li yılların ikinci yarısı ve özellikle I. Milliyetçi Cephe Hükumeti bir siyasal kriz dönemi olarak ortaya çıkmaktadır. Elinizdeki çalışma siyasal kriz için yeni bir tanım önermektedir. Buna göre, siyasal kriz devletin şiddet tekelinin kaybı ve kurumların politizasyonu temelinde tanımlanmaktadır. Bu tip siyasal kriz dönemlerinde, sadece hükumetin polis teşkilatı üzerindeki baskısı artmaz; aynı zamanda söz konusu dönemler polisin kurumsal özerkliğini arttırması ve toplum nezdinde kaybettiği meşruiyetini geri kazanması için de fırsatlar sunar. Özetle, kriz dönemleri polis üzerinde çok yönlü bir etkiye sahiptir ve bu etki devlet, toplum ve polis teşkilatı arasındaki dinamik ilişkisellikler tarafından belirlenir. Polis ise kendine has nitelikleri ve kimliği ile bu ilişkiye dahildir ve bu ilişkiselliği hem biçimlendirir hem de bu ilişkisellikte biçimlenir. Bu bağlamda, tez çalışması ilk olarak polisin nasıl çalışılması gerektiğine dair bir analitik çerçeve önermektedir. Bunun için devlet, toplum ve polis teşkilatı arasındaki karşılıklı ilişkilerin dinamik karakterine odaklanacak bir üçlü oyun analizi önerilmektedir. 1970’lerin ikinci yarısının sosyopolitik bağlamı, I. Milliyetçi Cephe Hükumeti’nin siyasal krize ivme kazandıran nitelikleri ile polisin siyasal iktidar, ordu ve nihayetinde toplumla olan ilişkileri derinlemesine bir biçimde analiz edilecektir. Tez (Doktora) - Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2017

2017-01-01T00:00:00Z Kafdağlı-Koru, Tuğçe http://dspace.yildiz.edu.tr/xmlui/handle/1/12750 2022-03-29T07:50:24Z 2020-01-01T00:00:00Z

Türk dış politikasını ilgilendiren krizlerde yasama-yürütme ilişkisi Kafdağlı-Koru, Tuğçe Bu çalışma Türkiye'nin müdahil olduğu dış politika krizlerinin ve uluslararası krizlerin yönetim süreçlerinde yürütme organı ile yasama organı arasındaki ilişkinin etkilerini incelemeyi hedeflemiştir. Dış politika yapım ve karar alma süreçlerinde yasamaya biçilen rolün sınırlı etkisi çerçevesinde kriz yönetim süreçlerine nasıl ve neden dahil olduğu, bu müdahilliğin kriz yönetimi ve karar alma sürecindeki etkisinin neler olduğu çalışmanın temel sorunsalıdır. Türkiye'nin dış politikasındaki krizlerde yasama-yürütme ilişkisinin analizi neoklasik realizmin bağımsız, bağımlı ve müdahil değişkenleri temel alınarak yapılmıştır. Bağımsız değişken olarak uluslararası sistemin etkileri dikkate alınırken bağımlı değişken olan kriz yönetim sürecine yasama ile yürütmenin etkileşimi müdahil değişken etkisi olarak değerlendirilmiştir. Bu çerçevede 1923-2017 yılları arasında Türkiye'nin müdahil olduğu dış politika ve uluslararası krizlerde yasamanın kriz yönetim süreçlerine belirli koşullarla dahil edilmiştir. Anayasal zorunluluklar ve parlamentonun demokratik denetiminin yürütme üzerindeki etkisinin önemli olduğu görülmüştür. Kriz yönetim süreçlerinde dış politikada karar alma yapısının temeli olan yürütmenin yasama ile iletişime girmesinin de girmemesinin de kriz yönetiminin çıktıları bakımından önemli sonuçları olmuştur. Nitekim incelenen dış politika krizleri ve uluslararası krizlerde hükumetlerin karar süreçlerinde yasamaya rol vermesi ve desteğinden yararlanması hükumetlerin amaç ve hedeflerine ulaşmaları bakımından başarıyı olumlu yönde etkilemiştir. Tez (Doktora) - Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2020

2020-01-01T00:00:00Z Büyükkarabacak, Mert http://dspace.yildiz.edu.tr/xmlui/handle/1/12749 2022-03-29T07:47:26Z 2020-01-01T00:00:00Z

Tarihsel kurumsalcılık ve rejim değişim dinamikleri: Çin, G. Kore, Tayland ve Brunei örnekleri Büyükkarabacak, Mert Demokratikleşme ve otoriterleşme süreçlerinin iç içe geçerek şiddetli bir biçimde yaşandığı 2000’li yılların ilk çeyreğinde siyasi rejimlerin değişim dinamiklerini anlamak ve açıklayabilmek giderek daha fazla önem kazanmaktadır. Öne çıkan kimi çalışmalarda (Geddes,2018) otoriter rejimlerin hangi alt sınıftan (tek adam, askeri, tek parti) olduğunun rejimin dayanıklılığı ile belirleyici bir ilişkiye sahip olduğu önerilmektedir. Buna göre askeri diktatörlükler en kısa ömürlü, tek parti eksenli otoriter rejimler ise en kalıcı olanlardır. Bu çalışmada Tarihsel Kurumsalcı ve güzergah-bağımlı (path dependent) bir perspektifi esas alarak rejim değişimlerini bu tarz genellemelerle ele almanın yanlış olduğunu savunarak, dönüşümleri anlamanın en sağlıklı yolunun kendilerini yaratan kritik kırılma anlarını ortaya çıkaran dinamikleri anlamlandırmak olduğunu ortaya koydum. Ele alınan örnekler aracılığıyla aynı sınıfa (askeri rejim) dahil edilebilecek otoriter rejimlerin (G. Kore ve Tayland) demokratikleşme açısından 180 derece zıt siyasi gelişmelere zemin teşkil edebileceğini, buna karşılık farklı kategorilerdeki otoriter rejimlerin ise (Brunei-Tayland-Çin) otoriter dayanıklılık anlamında benzer sonuçlar üretebildiğini gösterdim. Rejim değişimleri ve süreklilikleri, kritik kırılma anlarında karşı karşıya gelen politik aktörlerin kapasite ve sınırlarını belirleyen tarihsel gelişmeler eşliğinde serimlenerek; yapısal etkenlerin belirleyiciliğinin azaldığı kritik kırılma anları, sivil toplum içinde ortaya çıkan yeni güç dengelerinin kurumsal mimariye işlendiği ve bu sayede kalıcılaştığı dönemler olarak merkeze alınmıştır. Brunei, Çin ve Tayland yapısalcı rejim değişim tezleri açısından uçdeğer (outlier) olarak görülebilecek olmalarına rağmen istikrar kazanmışlardır. Yapısalcı rejim değişimi teorileri, her bağlam ve vaka için doğrulanabileceğini düşündüğü genellemeleri ile yaşanan gerçek rejim değişimlerini açıklama zorluğu yaşarken, betimleyici teorileri ise nasıl ve neden sorusuna yanıt üretememektedir. Tarihsel Kurumsalcılık bu açıdan rejim değişimini anlama ve açıklamanın en önemli teorik çerçevesidir. Tarihsel Kurumsalcılığın tikel vakaları açıklamanın ötesinde orta seviyeli bir teorik yaklaşım haline dönüşmesi ise kritik kırılma anlarında devlet ve toplum karşı karşıya geliş biçimlerinin ideal tiplere dönüştürülmesi ile mümkün olmaktadır. Bu ideal tipleri ise neo-popülist, otoriter tek parti, demokrasi ve rantiye devlet olarak sınıflandırıyorum. Tez (Doktora) - Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2020

2020-01-01T00:00:00Z Bölükbaşı, Mustafa http://dspace.yildiz.edu.tr/xmlui/handle/1/11871 2021-11-25T08:42:55Z 2019-01-01T00:00:00Z

Siyasal propaganda: 2007 ve 2011 seçimlerinin analizi Bölükbaşı, Mustafa This dissertation examines the function and transformation of political propaganda in contemporary democratic regimes. It asserts that political propaganda resembles increasingly to commercial campaigns. This study links this transformation with the models of political party. Nowadays, political parties in most of the competitive regimes have demonstrated two main tendencies. One of them is that organizational structures of political parties have been eroded and increasingly become leaderoriented. The effect of party organizations on party activities, particularly electing candidates and decision-making process, has decreased. Party competition and loyalty to the party have been superseded by leader competition and personal loyalty to the leader. Thus, election campaigns, increasingly have been focused on personalities of leaders. Parties have maintained their central roles at establishing communication and influence networks, financing and providing voluntary support etc., but they have become campaign tools of leaders. Secondly, election campaigns, increasingly, have been adapted to marketing techniques. Rather than following ideological programmes, political parties have carried out winning strategies. In order to analyse “voters in the political market”, political parties have required marketing techniques and professionals. This study, by applying a descriptive research, aims at finding out general characteristics of 2007 and 2011 election campaigns carried out by JDP and RPP in terms of transformation of political propaganda. In this research, different kinds of materials have been used like party programmes and statutes, election manifestos, parliament speeches, election songs, slogans, meeting speeches, television debates, political ads, opinion polls, reports etc. Findings of this study have shown that the professionalization of election campaigns in Turkey have been increasingly proceeded in terms of financing, technology usage, media communication, personalization and roles of professionals. Tez (Doktora) - Yıldız Teknik Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, 2019

2019-01-01T00:00:00Z